Zoeken in deze website:
Zoeken op het internet:
De informatieve hondensite waar verschillende wetenschappelijke bronnen van onderzoek bij elkaar zijn gebracht.
Wetenschappelijk Hondennieuws
Tot mijn spijt kan ik door gebrek aan tijd geen persoonlijke vragen die ik onder andere krijg over gedragsproblemen meer beantwoorden. Oorzaken en therapieën kunt u vinden op de pagina Probleemgedrag. Wanneer u het probleem dan nog niet op kunt lossen raad ik u aan een kynologisch gedragstherapeut in schakelen die u persoonlijk kan begeleiden met het gedragsprobleem.
Zoeken in deze website:
Zoeken op het internet:
Honden leven waarschijnlijk met hun baasjes mee
Een nieuw onderzoek naar geeuwende honden wijst erop dat ze zich echt met ons verbonden weten en ook echt met ons meevoelen. Er wordt de laatste tijd heel veel onderzoek gedaan naar geeuwen en dan met name naar besmettelijk geeuwen. Daarvan is sprake wanneer u moet geeuwen, omdat iemand anders geeuwt. Grote vraag is namelijk waarom we met anderen meegeeuwen. Uit onderzoek is al gebleken dat we sneller met familie meegeeuwen en dat autistische kinderen zelden met mensen meegeeuwen. Veel onderzoekers denken dat de besmettelijke geeuw gebaseerd is op empathie: we voelen met de ander mee en willen dat ten bate van de goede verstandhouding laten merken.
Uit onderzoeken is ook al gebleken dat onze geeuwen ook besmettelijk zijn voor honden. Maar wil dat dan zeggen dat ze met ons meeleven?
Wetenschappers beten zich in dat vraagstuk vast.
Ze lieten honden geeuwen horen en keken of het geluid ervan ze al kon bewegen om ook te gaan geeuwen. Dat bleek inderdaad het geval te zien. Maar opvallend genoeg geeuwden de honden veel vaker in reactie op een geeuw die ze bekend voorkwam (bijvoorbeeld de geeuw van hun baasje).
En daarmee is dit het eerste voorzichtige bewijs dat honden ons niet zomaar nadoen, maar dat ze meegeeuwen omdat ze zich met ons verbonden weten en met ons meevoelen. Nader onderzoek is noodzakelijk om te bewijzen dat empathie aan de meegeeuwende hond ten grondslag ligt, zo benadrukken de onderzoekers in het blad Short Communication.
Maar een hond die met ons meeleeft, is niet zo heel vergezocht. Uit eerder onderzoek bleek al dat honden de emoties van hun baasjes aanvoelen en zelfs over kunnen nemen.
Wakkere brein van honden gescand
Een antwoord op die vraag komt ietsje dichterbij nu wetenschappers voor het eerst het wakkere brein van een hond hebben gescand.
De onderzoekers experimenteerden met twee honden, zo is in het blad PLoS ONE te lezen. De honden waren getraind om in de scanner plaats te nemen en helemaal stil te leggen. Ook waren de honden getraind om twee handsignalen te begrijpen. Het ene signaal betekende dat ze een beloning zouden krijgen. Het andere signaal betekende dat ze niets zouden krijgen.
De honden namen plaats in de scanner. Terwijl ze daar lagen, werd er een functionele MRI van ze gemaakt. Tijdens zo’n scan wordt de activiteit van de hersenen inzichtelijk gemaakt. De honden kregen dan de handsignalen te zien. Wanneer ze het signaal zagen dat ze een snoepje zouden krijgen, werd het deel van de hersenen dat geassocieerd wordt met beloning direct geactiveerd. Wanneer ze het andere signaal zagen, gebeurde dat niet. “Deze resultaten wijzen erop dat honden heel goed op de signalen van mensen letten,” vertelt onderzoeker Gregory Berns. “En deze signalen hebben mogelijk een direct lijntje met het beloningssysteem van de hond.”
Het is voor het eerst dat het brein van een hond wordt gescand terwijl deze wakker is. “Het was geweldig om de eerste beelden van een volledig wakkere hond te zien.” En het smaakt naar meer. Uiteindelijk moet het onderzoek ons helpen om onze honden beter te begrijpen. “We willen de relatie tussen honden en mensen vanuit het perspectief van de hond gaan begrijpen.”
Het idee voor dit onderzoek ontstond ongeveer een jaar geleden, zo vertelt Berns in een persbericht. Toen werd duidelijk dat een hond deel uit had gemaakt van het aanvalsteam dat Osama Bin Laden doodde. “Ik dacht: als honden getraind kunnen worden om uit helikopters en vliegtuigen te springen, dan kunnen we ze zeker trainen om in een fMRI te gaan liggen en zo te achterhalen wat ze denken.” De honden ondervinden geen hinder van de scan: ze dragen oorbescherming om te voorkomen dat het lawaai van de scanner ze dwarszit. Bovendien lijken ze het zelfs leuk te vinden, volgens de onderzoekers gaat één hond zelfs regelmatig zonder dat ze daartoe opdracht krijgt in de scanner liggen.
Hopelijk levert het onderzoek van Berns in de toekomst antwoorden op de vragen die alle hondenbezitters wel eens bezighouden. Bijvoorbeeld: voelen honden met ons mee? Weten ze hoe wij ons voelen? En in hoeverre begrijpen ze wat wij zeggen?
Honden laten zich beïnvloeden door onze lichaamstaal
Nieuw onderzoek laat zien dat honden onze lichaamstaal waarnemen en zich er ook door laten beïnvloeden.
Dat schrijven Italiaanse wetenschappers in het blad PLoS ONE. Ze baseren hun conclusie op experimenten.
Experiment
De honden kregen twee bakken met voedsel voorgezet. Een bak met veel en een bak met minder eten. De honden mochten kiezen en kozen – vanzelfsprekend – voor de bak met het
In een tweede experiment kregen de honden opnieuw de keuze uit twee bakken met voedsel. Alleen besteedde een mens nu meer aandacht aan de bak met minder voedsel. Bijvoorbeeld door het voedsel uit deze bak te halen even op de hoogte van de mond te brengen en daar vijf seconden te houden alvorens het weer terug te leggen.
Wanneer iemand zoveel aandacht aan de bak met minder voedsel gaf, dan koos de hond opvallend genoeg voor deze bak en liet hij het grote portie dus aan zijn neus voorbijgaan. Wanneer een mens het voedsel niet oppakte, maar bijvoorbeeld alleen maar even naar de bak toeliep dan koos de hond toch gewoon voor de bak met de grote portie. Dat wijst erop dat de reactie van honden op lichaamstaal best complex is.
Het onderzoek bewijst dat honden lichaamstaal opmerken en zich er in sommige omstandigheden door laten beïnvloeden. Zelfs als dat eigenlijk in hun nadeel is.
Een nieuw onderzoek naar geeuwende honden wijst erop dat ze zich echt met ons verbonden weten en ook echt met ons meevoelen. Er wordt de laatste tijd heel veel onderzoek gedaan naar geeuwen en dan met name naar besmettelijk geeuwen. Daarvan is sprake wanneer u moet geeuwen, omdat iemand anders geeuwt. Grote vraag is namelijk waarom we met anderen meegeeuwen. Uit onderzoek is al gebleken dat we sneller met familie meegeeuwen en dat autistische kinderen zelden met mensen meegeeuwen. Veel onderzoekers denken dat de besmettelijke geeuw gebaseerd is op empathie: we voelen met de ander mee en willen dat ten bate van de goede verstandhouding laten merken.
Uit onderzoeken is ook al gebleken dat onze geeuwen ook besmettelijk zijn voor honden. Maar wil dat dan zeggen dat ze met ons meeleven?
Wetenschappers beten zich in dat vraagstuk vast.
Ze lieten honden geeuwen horen en keken of het geluid ervan ze al kon bewegen om ook te gaan geeuwen. Dat bleek inderdaad het geval te zien. Maar opvallend genoeg geeuwden de honden veel vaker in reactie op een geeuw die ze bekend voorkwam (bijvoorbeeld de geeuw van hun baasje).
En daarmee is dit het eerste voorzichtige bewijs dat honden ons niet zomaar nadoen, maar dat ze meegeeuwen omdat ze zich met ons verbonden weten en met ons meevoelen. Nader onderzoek is noodzakelijk om te bewijzen dat empathie aan de meegeeuwende hond ten grondslag ligt, zo benadrukken de onderzoekers in het blad Short Communication.
Maar een hond die met ons meeleeft, is niet zo heel vergezocht. Uit eerder onderzoek bleek al dat honden de emoties van hun baasjes aanvoelen en zelfs over kunnen nemen.
Wakkere brein van honden gescand
Een antwoord op die vraag komt ietsje dichterbij nu wetenschappers voor het eerst het wakkere brein van een hond hebben gescand.
De onderzoekers experimenteerden met twee honden, zo is in het blad PLoS ONE te lezen. De honden waren getraind om in de scanner plaats te nemen en helemaal stil te leggen. Ook waren de honden getraind om twee handsignalen te begrijpen. Het ene signaal betekende dat ze een beloning zouden krijgen. Het andere signaal betekende dat ze niets zouden krijgen.
De honden namen plaats in de scanner. Terwijl ze daar lagen, werd er een functionele MRI van ze gemaakt. Tijdens zo’n scan wordt de activiteit van de hersenen inzichtelijk gemaakt. De honden kregen dan de handsignalen te zien. Wanneer ze het signaal zagen dat ze een snoepje zouden krijgen, werd het deel van de hersenen dat geassocieerd wordt met beloning direct geactiveerd. Wanneer ze het andere signaal zagen, gebeurde dat niet. “Deze resultaten wijzen erop dat honden heel goed op de signalen van mensen letten,” vertelt onderzoeker Gregory Berns. “En deze signalen hebben mogelijk een direct lijntje met het beloningssysteem van de hond.”
Het is voor het eerst dat het brein van een hond wordt gescand terwijl deze wakker is. “Het was geweldig om de eerste beelden van een volledig wakkere hond te zien.” En het smaakt naar meer. Uiteindelijk moet het onderzoek ons helpen om onze honden beter te begrijpen. “We willen de relatie tussen honden en mensen vanuit het perspectief van de hond gaan begrijpen.”
Het idee voor dit onderzoek ontstond ongeveer een jaar geleden, zo vertelt Berns in een persbericht. Toen werd duidelijk dat een hond deel uit had gemaakt van het aanvalsteam dat Osama Bin Laden doodde. “Ik dacht: als honden getraind kunnen worden om uit helikopters en vliegtuigen te springen, dan kunnen we ze zeker trainen om in een fMRI te gaan liggen en zo te achterhalen wat ze denken.” De honden ondervinden geen hinder van de scan: ze dragen oorbescherming om te voorkomen dat het lawaai van de scanner ze dwarszit. Bovendien lijken ze het zelfs leuk te vinden, volgens de onderzoekers gaat één hond zelfs regelmatig zonder dat ze daartoe opdracht krijgt in de scanner liggen.
Hopelijk levert het onderzoek van Berns in de toekomst antwoorden op de vragen die alle hondenbezitters wel eens bezighouden. Bijvoorbeeld: voelen honden met ons mee? Weten ze hoe wij ons voelen? En in hoeverre begrijpen ze wat wij zeggen?
Honden laten zich beïnvloeden door onze lichaamstaal
Nieuw onderzoek laat zien dat honden onze lichaamstaal waarnemen en zich er ook door laten beïnvloeden.
Dat schrijven Italiaanse wetenschappers in het blad PLoS ONE. Ze baseren hun conclusie op experimenten.
Experiment
De honden kregen twee bakken met voedsel voorgezet. Een bak met veel en een bak met minder eten. De honden mochten kiezen en kozen – vanzelfsprekend – voor de bak met het
In een tweede experiment kregen de honden opnieuw de keuze uit twee bakken met voedsel. Alleen besteedde een mens nu meer aandacht aan de bak met minder voedsel. Bijvoorbeeld door het voedsel uit deze bak te halen even op de hoogte van de mond te brengen en daar vijf seconden te houden alvorens het weer terug te leggen.
Wanneer iemand zoveel aandacht aan de bak met minder voedsel gaf, dan koos de hond opvallend genoeg voor deze bak en liet hij het grote portie dus aan zijn neus voorbijgaan. Wanneer een mens het voedsel niet oppakte, maar bijvoorbeeld alleen maar even naar de bak toeliep dan koos de hond toch gewoon voor de bak met de grote portie. Dat wijst erop dat de reactie van honden op lichaamstaal best complex is.
Het onderzoek bewijst dat honden lichaamstaal opmerken en zich er in sommige omstandigheden door laten beïnvloeden. Zelfs als dat eigenlijk in hun nadeel is.